فتحعلى شاه به حكم قضا مضا يافت و محمّد شاه از تبريز به رى شتافت ، ميرزاى سابق الذّكر در حضرت شاه جوان قصايد و مدايح معروض داشت و مدّاح خاصّهء سلطان و منشى و مستوفى ديوان گشت . » اعتماد السّلطنة در كتاب « المآثر و الآثار » مىنويسد : « محمّد تقى سپهر ، ملقب به لسان الملك كاشانى ، دو فرزند ذكور داشته : يكى ميرزا هدايت و ديگرى عباسقلى خان . لقبش را اوّلى برد و تخلّصش را دومى . عباسقلى خان در زمينهء تاريخ آثار خوبى به يادگار گذاشته و غير از تكميل مجلّدات ناسخ التواريخ ، كتب ارزنده نوشته ، چون « خلاصهء تاج المآثر مظفّرى » كه تلخيصى است از تاج المآثر صدر الدّين حسن نظامى و آيين اكبرى از ابو الفضل بن مبارك هندى ؛ و « سلوك المظفرى » در گفتار پادشاهان و حكيمان و دانشمندان ؛ و « شامل التّواريخ مظفّرى » در شرح حال زينب كبرى عليها السّلام ؛ و از مجلّدات ناسخ التواريخ معروف به « زينبيّه » ؛ و كتاب « امام موسى بن جعفر عليه السّلام » در سه مجلّد بزرگ ؛ و « محمود التّواريخ » در شرح حال سلطان محمود غزنوى ؛ و « تحفهء مظفّرى » جامع اشعار گوناگون . » از تأليفات محمّد تقى سپهر ، غير از ديوان شعر ، مجلّدات ناسخ التّواريخ تا آخر شرح حال حسين بن علىّ عليه السّلام ؛ تاريخ قاجاريه ( 4 جلد ) ؛ براهين العجم ؛ آيينهء جهان ( در سرگذشت بزرگان از سلاطين و امرا و حكما و قضات و خطّاطان و شاعران ) ؛ اسرار الأنوار فى مناقب ائمّة الأطهار ؛ كتاب « امثلهء عرب » قابل توجه مىباشد . سپهر در هفدهم ربيع الثّانى سال 1297 ( 1258 ش ) چشم از جهان فروبست و در نجف اشرف مدفون گرديد . بيتى چند از يك چكامه در مدح حضرت على عليه السّلام چو سودا در سر افتادم ، كه نه سر ماند و نه سودا * چون توفان كَند بنيادم ، كه هم شد كلبه هم كالا